Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2013

Το αλφαβητάρι της αρετής (Γρηγορίου Θεολόγου)


Ά ρχιζε πάντα απ’ το Θεό και πάντα τελείωνε μαζί του.

Β ίου το κέρδος είν’ αυτό: τη μέρα σου καλά να τελειώνεις.

Γ νώριζε όλα τα καλά έργα των δικαίων.

Δ εινόν το να πεινάει κανείς, μα φοβερότερος ο πλούτος ο παράνομος.

Ε υεργετείς; Μάθε λοιπόν πως το Θεό μιμείσαι.
Ζ ήτα απ’ το Θεό να σου είναι σπλαχνικός, σαν όμως εύσπλαχνος είσαι και εσύ.

Η σάρκα η ανθρώπινη να συγκρατείται πρέπει και να δαμάζεται γερά.

Θ υμό χαλίνωνε, μη πέσεις έξω από τη λογική.

Ί σια ψηλά το βλέμμα σου, στη γλώσσα να ‘χεις μέτρο.

Κ λειδί στ’ αυτιά να βρίσκεται, το γέλιο σου να ‘ναι σεμνό.

Λ υχνάρι να πορεύεται η λογική μπροστά από κάθε σου έργο.

Μ η σου γλυστράει κάτω απ’ ότι φαίνεται, εκείνο που υπάρχει.

Ν α ερευνάς τα πάντα με το νου, όμως να πράττεις όσα επιτρέπονται.

Ξ ένος πως είσαι, μάθε το καλά. Γι’ αυτό τίμα τους ξένους.

Ό ταν στη γαλήνη ταξιδεύεις, τότε να θυμάσαι τη φουρτούνα.

Π άντα να δέχεσαι ευχάριστα, όσα από το Θεό προέρχονται.

Ρ αβδί να σε χτυπά του δίκαιου καλύτερα, παρά ο κακός να σε τιμά.

Σ τις θύρες των σοφών να πηγαινοέρχεσαι, μακρυά απ’ τις θύρες των πλουσίων.

Τ ο μικρό, μικρό δεν είναι όταν σε κάτι μέγα οδηγεί.

Ύ βριν χαλίνωνε, μακρυά απ’ την έπαρση μέγας σοφός να γίνεις.

Φ υλάξου συ απ’ το πέσιμο, σαν όμως άλλος πέσει, μη γελάς.

Χ άρισμα το να σε φθονούν, αίσχος και μέγα, να φθονείς εσύ.

Ψ υχή που στο Θεό προσφέρεται, είναι η καλύτερη θυσία.

Ω, ποιος θα τα φυλάξει όλα αυτά; Αυτός και θα σωθεί!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου